Utrecht Dragons laat zien dat zij ondanks de ambities om steeds verder te groeien naar de top van de eredivisie, de eigen jeugd niet te vergeten. Hoewel ze een aantal jaren in Canada geweest zijn, zijn Robin en Floris Moorman weer terug bij de Dragons en sluiten zij zich aan bij het eerste team. De aanvallers zijn nog jong maar volgens coach Collard ook veelbelovend. Een dubbel interview met de tweeling.
Robin: “Ik ben begonnen bij de Onder 8 bij de Dragons en heb daar gespeeld tot in de Onder 14 en Onder 16. Daarna ben ik naar Canada gegaan. Dat was een hele mooie ervaring, die ik de rest van mijn leven niet zal vergeten. Niet te vergelijken met Nederland. Ben er veel zelfstandiger geworden, heb daar vrienden voor de rest van mijn leven gemaakt.
Ik heb vier jaar in Canada gezeten. Het eerste jaar was ik daar alleen, de overige drie jaar heb ik daar samengespeeld met mijn broer. Op een gegeven moment ben ik gaan nadenken over mijn toekomst, wilde gaan studeren en dat paste eigenlijk beter in Nederland. Wat daarbij ook meehielp was de ontwikkeling die de Dragons doormaakten. Kreeg ook steeds meer het verlangen om weer bij mijn club te gaan spelen.
Want het voelt echt een beetje als thuiskomen. Het was als jeugdspelertje al een droom om voor het eerste team uit te komen en die gaat nu uitkomen. Dat ik de kans krijg is wel heel vet. Ben nu 18, ga spelen voor een groot publiek. Wil het beste uit mezelf halen, knokken voor het team op weg naar een mooie plek in de play-offs.”
Floris: “Na drie jaar samen met mijn broer in Canada gespeeld te hebben, is het natuurlijk hartstikke mooi dat we nu samen ook voor het eerste team van de Utrecht Dragons gaan spelen. We zijn daar in de jeugd begonnen, dan is het mooi dat je ook de stap mag maken naar de Eredivisie.
De drie jaar in Canada waren echt top. Het was een super avontuur, ik heb het daar leuk gehad, ook vrienden voor het leven gemaakt. Het leuke is dat een huisgenoot ook komend seizoen in de Eredivisie gaat spelen en wel in Groningen. Maar uiteindelijk zit je toch ver van huis en is het wel lekker om weer thuis te komen. Ik ga aan Hogeschool Utrecht werktuigbouwkunde studeren, dus dat is mooi te combineren met ijshockeyen in Utrecht.
Ik kijk er naar uit om voor al dat publiek op de Vechtsebanen te gaan spelen. Mooi om te zien hoe dat de afgelopen seizoenen gegroeid is en dat wij de kans krijgen om daarvoor te mogen spelen. Voor komend seizoen heb ik zelf nog niet echt verwachtingen. Er staat een leuk team en met de imports en de oudere jongens die er nu spelen denk ik dat ik veel kan leren.”
Tonny Collard is blij met de jeugdige talenten. “Robin en Floris speelden vorige jaren in Canada. Robin trainde bij ons al mee sinds februari na zijn terugkeer naar Nederland. Dus daarvan wisten we al wat hij kon. Toen Floris ook aangaf in Utrecht te willen blijven, heeft hij ook meegetraind. Het zijn jongens die vanuit Canada de discipline hebben meegenomen, waar ze de vruchten van plukken. Ze werken keihard op de trainingen, hebben geen grote mond, zijn leergierig. Het zijn snelle jongens maar ook met een behoorlijke fysiek. Ik denk dat zij nog grote stappen gaan maken nu ze op hoger niveau gaan meespelen. Zelfs door de trainingen met onder andere de nieuwe imports gaan ze beter worden. Ook op trainingen zal het tempo en niveau hoger worden waardoor iedereen beter gaat worden. Denk dat deze Utrechtse jongens zeker deel gaan uitmaken van het team.”
